Utandım Çocuk (Atatürk)

Utandim cocuk

*Taner Yenidogan*

Beni anlatan bir film yapmissin.

Kizginim, utanc icindeyim. Sana degildir kizginligim. Filmdeki Mustafa'dan da utanmis degilim. *Basaramamisim*, bundandir utancim. Komutam altinda, bu vatan icin kanini akitan Turk askerlerinden utandim.

"Ozgurluk" demistim, benim karakterimdir..

"Bilim" demistim, tek yol gostericidir.

Sen, "Karanliktan korkardi" demissin benim icin.  Korkardim evet. Bu ulusu bogmak isteyen karanliklardan cok korktum. Ama insaf be cocuk, korkup da kacmadim ya. Sokup atmadim mi o karanligi bu ulkenin uzerinden?

Diktator demissin bir de. Hic okumadin mi cocuk? Nerde benim nesilleri emanet ettigim ogretmenler? Anlatmadilar mi sana? Baskomutan olarak cepheden cepheye kosarken, ve *butun kararlari tek basima alabilecekken neden bir meclis kurdum* ben cocuk? Boyle diktator olur mu?

Ah be cocugum. Neden, nasil dusman ettiler seni bana? Baktim asktan, sevgiden, aileden bahseden guzel seyler yazmissin bugune kadar. Belli ki, caliskansin, zekisin. Kara cuppeleri ile  milletin umugune cokmus olan yobazlari cok iyi anlarim da cocuk, seni anlayamiyorum. Onlar zaten hic sevmedi beni. Yuzyillardir suren iktidarlarini cekip almistim ellerinden.  Sevmeyecekler beni elbette..

Peki sen cocuk, sen neden kol kola girdin bu kara kalplilerle? Dedim ya, sana degil kizginligim. Basaramamisim. Anlatamamisim demek ki *ozgurlugun kiymetini, bagimsiz bir ulusun, onurlu ozgur bireyi olmanin ne buyuk bir nimet oldugunu. * Yazik olmus, onca vatan evladinin kanina, onca ananin goz yasina.  Veremem ki simdi hesabi, ne o gencecik bedenlere, ne de  o gozu yasli analara. "Bu muydu ugruna bizi olume gonderdigin vatan?" derlerse, "bu nesiller miydi, olen evlatlarimizin kaniyla kurdugun ulkeyi emanet ettigin?" diye sorarlarsa ne derim ben onlara be cocuk?

Olmadi be cocuk... olmadi